پاييز را دوست دارم...
بخاطر غريب و بي صدا آمدنش
بخاطر رنگ زرد زيبا و ديوانه کننده اش
بخاطر خش خش گوش نواز برگ هايش
بخاطر صداي نم نم باران هاي عاشقانه اش
بخاطر رفتن و رفتن... و خيس شدن زير باران هاي پاييزي
بخاطر بوي مست کننده خاک باران خورده کوچه ها
بخاطر غروب هاي نارنجي و دلگيرش
بخاطر شب هاي سرد و طولاني اش
بخاطر تنهايي و دلتنگي هاي پاييزي ام
بخاطر پياده روي هاي شبانه ام
بخاطر بغض هاي سنگين انتظار
بخاطر اشک هاي بي صدايم
بخاطر سالها خاطرات پاييزي ام
بخاطر معصوميت کودکي ام
بخاطر نشاط نوجواني ام
بخاطر تنهايي جواني ام
بخاطر اولين نفس هايم
بخاطر اولين گريه هايم
بخاطر اولين خنده هايم
بخاطر دوباره متولد شدن
بخاطر رسيدن به نقطه شروع سفر
بخاطر يک سال دورتر شدن از آغاز راه
بخاطر يک سال نزديک تر شدن به پايان راه
بخاطر غريبانه و بي صدا رفتنش
پاييز را دوست دارم، بخاطر خود پاييز
و من عاشقانه پاييز را دوست دارم